هیچــ ...

تـــــو همـــــــانــ هیــــچــ هســـــتیــ ...
کـــه هرگـــــاه از منــ میــ پرسنـــــــد به چه چیـــــز فکــــــر میــ کنیــ ...؟
میــ گــــویمــ : "هیـــچــ" ...

تـــــو همـــــــانــ هیــــچــ هســـــتیــ ...
کـــه هرگـــــاه از منــ میــ پرسنـــــــد به چه چیـــــز فکــــــر میــ کنیــ ...؟
میــ گــــویمــ : "هیـــچــ" ...

میـــ خنـــــــــدمــ ...
و فقــــــط تــــو میــ دانیـ ...
پُشــــــتــ ایـــنــ دروغــ بـــــــزرگــ ...
درد تـــــا کجـــــــا رســــوبــ کـــــرده استــ ...

رفتنتــ انفجـــــــار هـــیروشـــــــیما بود...
بعــــد از آنــ هـــر دوستــ داشتنیــ در منــ به دنیـــــا میــ آید...
ناقصــ استــ ...

و عشــــــقــ ...
ســـــوتفـــــاهمیــ ســـــتــ کــه با "متاســـــفمــ " گفتنیــ ...
فراموشــ میــ شـــــــود...

بـــــــــــــاور کنــ ...
اینــ را با تمــــــــــــــامــ وجـــــودتــ بـــــاور کنــ ...
آنـــ کســـ کــــه وعــــده ی همیشـــــه مــــاندنــ را میــ دهــــــد...
از همـــه رفتنیــ تــــــر استــ ...!
گوســـــفندهایم تـمــــــــامــ شــــده استــ ...
امـــــــا خوابـــــمــ نمیـــ بــــــرد...
دلتنــــــگـمـــ ...
انـــــــدازه یکــ گــــــــــاو دلتنـــــــگـمــ ...!

تـــو پنـــــهانیــ ترینــ دلتنگیــ منــ هســـــتیــ ...
پنــــــهانیــ ترینــ لبـــــــخندیــ بـــــر صورتمــ ...
و پنـــــــهانیــ ترینــ مسببــ حالتــ روزانـــــه امــ ...

دلتنگـــــ هــــــــا بهتــــــــــــــر میـــ داننــــــد...
کــــــه خــــــوابــ یکـــ نیــــــــــــــاز نیســــــتــ ...
تنهـــــــا یکــ بهـــــــانه ســـتــ تــــــا آدمیــ ...
بــــه شـــبــ پنـــــــاه ببــــــرد...
یه عمـــــــــــــر بعــــــــد از این حـــــال و روزمــ ...
یه پیــــــــــرمـــــــردمــ تـــــوی کـــــــافـــه...
دلـــــمــ بـــــــــارونــ میــ خـــــــــواد؛ هــــــــــــوا امـــــــــــا...
مثــ مـــــــــــوهــای دختـــــــــــــرتــ صــــــــــــافــــه...

میـــ خـــــــوابــــمــ ...
تـــــا خــــوابــ ببینــــــمــ ... تـــــا خـــــوابــ ببینــــــمــ ...
کــــه خــوابــ تــــورا ببینــــمــ ...